|
WIE HEEFT HET EN WIE NIET?
Vaak wordt me gevraagd welk bedrijf het nu marketinggewijs goed aanpakt en welk niet. Natuurlijk bedoelen ze dan op het vlak van
Value Centred Marketing, de principes van de Bedrijfsnar. Het is namelijk zo dat je niet noodzakelijk door mij geadviseerd moet zijn om een zuiver concept te hebben en dat goed te bewaken. Sommige bedrijven hebben het door scha en door schande ondervonden en doen het, soms uit noodzaak, anderen zelfs uit angst, maar heel af en toe ook iemand uit kracht. Daar zou ik wel eens iets mee te maken kunnen hebben, maar dat is niet per se zo. Zoals de meesten onder jullie weten maak ik er een erezaak van geen namen van klanten te noemen. Niet omdat het een schande is met mij te werken, maar omdat marketingbedrijven al te graag uitpakken met klanten om zo aan zichzelf en hun moeder te bewijzen dat ze gelijk hebben. Kortom soms lijkt het erop: ik heb de grootste (klant) dus ik ben de beste. Dat is dus niet zo. In de middeleeuwen werden de slechtste wetenschappers gesteund door de grootste instantie, met name de Kerk en dat heeft de vernieuwing eerder belemmerd dan bevorderd.
De lijst die ik geef is natuurlijk zeer subjectief en ik kan mij zeer goed vergissen omdat het moeilijk uit te maken is wat een bedrijf uiteindelijk allemaal uitspookt. Nog minder is de lijst compleet (god beware me). Ik geef hem echter ter lering ende vermaak en beloof regelmatig een nieuwe versie.
Doen het goed:
(Hier komen bedrijven die m.i. een behoorlijk concept hebben en daar niet te gek mee doen)
Leonidas: de down to earth Belgische pralineboer die niet moeilijk doet, zijn afnemers cash laat betalen en geen wilde expansieplannen, beursintroducties, Amerikaanse overnames plant. Kortom, gewoon doet waar zij goed in zijn: de Belgische volkspraline aanbieden.
Pręt-ŕ-Manger: Londense keten van broodjeszaken, maar dan geen gewone broodjes, maar de meest exotische sandwiches die je je kan bedenken. Een excellent communicatiebeleid zorgt voor openheid en betrokkenheid van de klant. Ontroerend mooi.
Body Shop: Krijgt hier een vermelding als moeder van alle bedrijven met een missie. Na heel wat omzwervingen via beurzen, grote investeerders en nog grotere adviesbureaus die hun winst moesten helpen opblazen om aan de verwachting van god-weet-wie te voldoen, hebben ze opnieuw het licht gezien. 'Wij waren niet te zeer ethisch en te weinig economisch bezig, zoals de adviseurs ons zegden. Wel waren we onze ziel aan het verliezen en als we die terugwinnen, komt de rest wel.'
Doen het niet:
(Hieronder rangschik ik de bedrijven waarvan ik me afvraag waar ze voor staan. Zij zitten in het marketing vagevuur).
Grundig: Ik moest even nakijken of dit Duitse elektronicamerk nog wel bestond, en inderdaad, hoor. Alleen weet ik niet waarom.
C&A: Eens de grote prijsbreker in kledingland. Nu wankelt de reus onder het 'ik heb wel wat, maar weet niet waar ermee naartoe'-syndroom.
Daewoo: Hier kon net zo goed Kia staan. Wat komen zij zoeken in de al oververzadigde Europese markt? Met wie het mij kan vertellen, ga ik een avond stappen (of dat een straf is of een beloning laat ik aan u over).
Doen het slecht:
(Deze categorie zondigt tegen de wetten van De Bedrijfsnar en horen thuis in de marketinghel, want deze firma's hadden iets of zouden iets kunnen hebben, maar hebben het verknoeid)
Virgin: Mijn eeuwige vraag blijft waar Virgin voor staat. Ik hoor wel in de vakliteratuur dat het een voorbeeld is van een goed paraplumerk, maar een paraplumerk vind ik alleen nuttig als het regent. Het zou staan voor rebellie en tegendraadsheid. Zou me moeten aanspreken, maar doet het niet. Wie zit er te wachten op Virgin Cola, Vodka, reizen en wat diens meer? Terwijl iedereen vol bewondering toekijkt, voorspel ik de val van het imperium Branson.
Chiquita: Bijna een synoniem voor de betere banaan en dus perfect goed bezig. Naar aanleiding van het door hun aangevraagde concordaat ben ik naar hun balansen gaan kijken en zowaar: zij hebben 200 miljoen dollar teveel geďnvesteerd in hun canning division. Banaan in blik? Sommige bedrijven beseffen niet dat ze af en toe ook eens niets moeten doen.
Vögele: Deze overnemer van de meeste P&C winkels verdient een vermelding buiten categorie. Ik kan geloven dat er ergens in Duitsland een Herr Vögele zit die graag zijn naam in neon ziet, maar de uitstraling van deze winkels is een ramp. De naam slaat nergens op, tenzij iemand Duitse confectie associeert met iets anders dan uitgeleefde zakken waar mijn grootmoeder vijftig jaar geleden nog niet in wilde betrapt worden. Daarnaast is het logo in een soort begrafenispaars. Absolute horror is het, want volgens mij gaat er geen zinnig mens naar binnen.
De bedrijfsnar
[terug naar de column-pagina]
De
high-lights in de tekst werden door de webmaster aangebracht om de
leesbaarheid op het scherm te vergroten.
|
