|
PLEIDOOI VOOR SPAR
Ik had het aangekondigd: de verandering van de meeste
winkels van de Nederlandse distributiereus Laurus in een eenvormig
Konmar-concept zou een zeer kostbare en gevaarlijke operatie
worden. Ik had me nog iets krachtiger moeten uitspreken, want het is
een absolute ramp gebleken die uiteindelijk uitmondde in de gedwongen
verkoop van de gehele tent aan de Franse Casino-groep.
Het is toch vreemd dat het blijkbaar mogelijk is dat
mensen in een bedrijf zo hoog klimmen in de hiërarchie zonder het
minste benul te hebben van marketing. Misschien moet ik hier enige
nuance aanbrengen. Ze hebben misschien wel kennis van de traditionele
marketing, maar dan is deze case alweer een schoolvoorbeeld van het feit
dat die gewoon niet werkt.
Het was nochtans eenvoudig. Het had volstaan om deze
strategische beslissing even tegen wat Bedrijfsnar-wetten aan te
houden om te zien dat het omvormen van Super De Boer, Edah, c.s. tot één
Konmarwinkelketen gedoemd was om te mislukken. Al was het maar omdat een
eigen profiel loont, dat het achternahollen van de marktleider alleen maar
de marktleider helpt, enzovoort. Dit laatste bleek nogmaals uit de
schitterende resultaten die Ahold (de moederholding van Albert Heijn, de
geviseerde concurrent en marktleider) mocht presenteren.
Nu de Laurusgroep gered is door Casino, maakt deze laatste
al onmiddellijk een kapitale blunder. Ze zet de Belgische
Spar-winkels in de etalage. Niet om een mooie meerwaarde te realiseren,
maar wel als alternatief voor … sluiting. Triest is het voor deze
buurtsupermarkten met onder andere een zeer mooi wijnassortiment en
scherpe vleesprijzen.
Waarom het een slechte beslissing is? Omdat zij
alleen rekening houdt met de intern bedrijfseconomische logica van groter
is beter. De maatschappelijke trend is echter dat de mensen zich steeds
meer bewust van de kost van vervoer. Als je ermee rekening houdt dat het
zich verplaatsen altijd maar duurder wordt én dat de mensen dat beginnen
te voelen in hun uitgavenbudget, dan bestaat er zeker een goede markt voor
wat kleinere winkels, met toch een voldoende assortiment en door
gezamenlijke aankopen en gerationaliseerde bevoorrading een aanvaardbare
prijs. Het wordt immers steeds nuttelozer om tijd en benzine te spenderen
omdat de koffie elders 0,25 Euro goedkoper is.
De bedrijfsnar
[terug naar de column-pagina]
|
